برگ های سبز
ما زنـــده به آنیم که آرام نگیـــریم موجیم که آسودگی ما عدم ماست
سلام.
به یاد بود استاد شهریار:
به تیره بختی خود کس نه دیدم و نه شنیدم
زبخت تیره خدایا چه دیدم و چه کشیددم!
برای گفتن با دوست شکوه ها به دلم بود
ولی دریغ که در روزگار دوست ندیدم!
رفیق اگر تو رسیدی سلام ما برسانی
که من به اهل وفا و مروتی نرسیدم.....
نوشته شده توسط مجید
| لینک ثابت |
