چشم ها را بايد شست

اين مطلب رو از يه وبلاگ با حال گرفتم:

كلمه ها عقايد شكل گرفته و افكار بيان شده هستند به عبارت ساده آن چه مي گويي فكري است كه بيان مي شود. كلمه ها و انديشه ها داراي امواجي نيرومند هستند كه به زندگي و امورمان شكل مي دهند.

اگر يك كارگر بي سواد بتواند يك اصطلاحي را در دنيا شايع كند؛ پس من و تو، ما و شما به طور حتم مي توانيم استفاده از كلمه ها و اصطلاح هاي مثبت را در سطح كل ايران گسترش داده و انرژي مثبت را بين همه پخش كنيم..
امروزه ثابت شده كه كلمات منفي نيروي منفي به سمت شخص مي فرستند و او را به سمت منفي و بيماري سوق مي دهند! به طور مثال وقتي به ما مي گويند خسته نباشي دراصل خستگي را به يادمان مي آورند و ناخودآگاه احساس خستگي مي كنيم (با خودتان امتحان كنيد) اما اگر به جاي آن از يك عبارت مثبت استفاده شود نه تنها نيروي از دست رفته، ترميم و خستگي جسم را از بين مي برد بلكه نيروي مثبت و سازنده اي را به افراد هديه مي دهيم.

براي نمونه:

به جاي خسته نباشيد؛ بگوييم : خدا قوت
به جاي دستت درد نكنه ؛ بگوييم : ممنون از محبتت، سلامت باشي
به جاي ببخشيد مزاحمتون شدم؛ بگوييم : از اين كه وقت خود را در اختيار من گذاشتيد متشكرم
به جاي لعنت بر پدر كسي كه اينجا آشغال بريزد ؛ بگوييم: رحمت بر پدر كسي كه اينجا آشغال نمي ريزد
به جاي گرفتارم؛ بگوييم : ‌در فرصت مناسب با شما خواهم بود
به جاي دروغ نگو؛ بگوييم : راست مي گي؟ راستي؟
به جاي خدا بد نده؛ بگوييم : خدا سلامتي بده
به جاي قابل نداره؛ بگوييم : هديه براي شما
به جاي شكست خورده؛ بگوييم : با تجربه
به جاي مگه مشكل داري؛ بگوييم : مگه مسئله اي داري؟
به جاي فقير هستم؛‌بگوييم : ثروت كمي دارم
به جاي بد نيستم؛ بگوييم :‌ خوب هستم
به جاي بدرد من نمي خورد؛ بگوييم : مناسب من نيست
به جاي مشكل دارم؛ بگوييم : مسئله دارم
به جاي جانم به لبم رسيد؛ بگوييم : چندان هم راحت نبود
به جاي فراموش نكني؛ بگوييم : يادت باشه
به جاي داد نزن؛ ‌بگوييم : آرام باش
به جاي من مريض و غمگين نيستم؛‌ بگوييم :‌ من سالم و با نشاط هستم
به جاي غم آخرت باشد؛ بگوييم : شما را در شادي ها ببينم

درد دل

اي پادشه خوبان داد از غم تنهايي

دل بي تو به جان آمد وقت است كه باز آيي

يا صاحب الزمان(عج)

دلم گرفت.

وقتي ديدم به امام دهم بزرگوارمون توهين شد.

اجنه و شياطين دورتادورمونو گرفتند. زندگي كردن ميون انسانهايي كه بويي از انسانيت نبردند، موجوداتي كه بنده نفس و شيطانند، موجوداتي كه به هيچ چيزي جز هواي نفسشون و شيطان وجودشون اعتقاد ندارند، موجوداتي كه روز به روز بر تعدادشون افزوده مي شه، لشكريان شيطان...

هواي تازه كم پيدا مي شه. همه جا رو بوي تعفن گرفته. رسيده زماني كه بايد دينت رو محكم به چنگ بگيري و از اين پناهگاه به اون پناهگاه...از ترس دزدان دين... چون ظلم و جور جهان رو گرفته...چون حالا به جرم نماز خوندن،حجاب داشتن،دين داشتن،بنده خدا بودن و... به راحتي كشته مي شي، شكنجه مي شي، اذيت مي شي، بايكوت مي شي، امل و متهجر مي دونندت و و و 

يا صاحب الزمان!

منتظزان را به لب آمد نفس    اي شه خوبان تو به فرياد رس

اللهم عجل عجل عجل عجل لوليك الفرج.

شعر عليرضا قزوه براي خواننده مرتد را بخونيد. خدايش خير دهاد.

http://www.alef.ir/vdca6mn6i49nmm1.k5k4.html?155516

منتظر

این روزها زندگی خیلی سخته.

- يا شايد بهتره بگي اين قرن ها؟

توی شهر که قدم می زنی از اینهمه آدم نما حالت بد می شه. توي محل كار ، اداره، تاكسي، پياده رو...

نمی دونم چرا وردم شده: زین خلق پر شکایت گریان شدم ملول...

تا برسم خونه.

خونه هم حرف تازه ای نیست. تلویزیون افتضاحه... كار و مطالعه هم كه چشمي براش نمونده.

باز می زنم به بیرون و تا برگردنم خونه وردم اینه:

دي شيخ با چراغ همي گشت گرد شهر

كز ديو و دد ملولم و انسانم آرزوست.

گفتند یافت می نشود گشته ایم ما

گفت آنچ یافت می نشود آنم آرزوست...

اما يه اميدي برام چشمك مي زنه.

 امروز هشتم شعبانه. و هفته بعد ميلاد منجيه.

آري...

تا منجي هست اميد هست.

اللهم عجل لوليك الفرج

شهریار

به یاد بود استاد شهریار:

 

به تیره بختی خود کس نه دیدم و نه شنیدم

 

زبخت تیره خدایا چه دیدم و چه  کشیددم!

 

برای گفتن با دوست شکوه ها به دلم بود

 

ولی دریغ که در روزگار دوست ندیدم!

 

رفیق اگر تو رسیدی سلام ما برسانی

 

که من به اهل وفا و مروتی   نرسیدم.....

 

این شعرو قبلا نوشته بودم . بی منظور.

 

ولی حالا با منظور نوشتم.. .  .   .      .         .  

 

حسین منزوی

آن نه عشق است که بتوان بر غمخوارش برد

یا توان طبل زنان بر سر بازارش برد

عشق می خواهم از آن سان که رهائی باشد

هم از آن عشق که منصور سر دارش برد

عاشقی باش که گویند : به دریا زد و رفت

نه که گویند : خسی بود که جوبارش برد

دلت ایثار کن آن سان که حقی با حق دار

نه که کالاش کنی گوئی : طرارش برد

شوکتی بود در این شیوه شیرین روزی

عشق بازاری ما رونق بازارش برد

عشق یعنی قلم از تیشه و دفتر از سنگ

که به عمری نتوان دست در آثارش برد

مرد میدانی اگر باشد از این جوهر ناب

کاری از پیش رود کارستان ک" آرش" برد

شعر

پیش از آنی که به یک شعله بسوزانمشان

باز هم گوش سپردم به صدای غمشان

هر غزل – گرچه خوداز دردی وداغی می سوخت

دیدنی داشت ولی سوختن با همشان

گفتی از خسته ترین حنجره ها می آمد

بغضشان،شیونشان،ضجه زیر وبمشان

نه شنیدی و مباد آنکه ببینی روزی

ماتمی را که بجان داشتم از ماتمشان

زخم ها ، خیره تر از چشم – تو را می جستند

تو نبودی که به حرفی بزنی مرهمشان

این غزل ها همه جانپاره دنیای منند

لیک با اینهمه – از بهر تو می خوانمشان

گر ندارند زبانی که تو را شاد کنند

بی صدا باد دگر زمزمه مبهمشان

فکر نفرین به تو در ذهن غزلهایم بود

که دگر تاب نیاوردم و سوزاندمشان

محمد علی بهمنی

سعدی

به مناسبت بزرگداشت استاد سخن " سعدی"

سخن عشق تو بی آنکه بر آید به زبانم

رنگ رخساره خبر می دهد از حال نهانم

گاه گویم که بنالم ز پریشانی حالم

باز گویم که عیانست چه حاجت به بیانم

گر چنان است که روزی من مسکین گدا را

به بر غیر ببینی ز در خویش برانم

من همان روز بگفتم که طریق تو گرفتم

که به پایان نرسم تا نرسد کار به جانم...

میلاد نبی

و محمد ( ص) آمد تا رحمتی بر جهانیان باشد.

و با آمدنش خداوند بر  آدمیان منت نهاد .

  و  او آخرین پیامبران است و مژ ده ای بر مردمان " آخر الزمان"

ستاره ای بدرخشید و ماه مجلس شد

دل رمیده ما را رفیق و مونس شد

نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت

به غمزه مسئله آموز صد مدرس شد

 

شعر

تک بیـــــــــــت

 

گفتم لب تو را که دل من تو برده ای        گفتاکدام دل؟چه نشان؟کی؟کجا؟که برد؟

                                                                                              " سعدی"

کی می رسد به حسن تو خورشید درفلک؟        خود را هزار بار اگر برزمین زند

                                                                                               "صائب"

 

چندین هزار شیشه دل را به سنگ زد            افسانه است اینکه دل یار نازک است!

 

                                                                                                            

مرا به روز قیامت غمی که هست این است      که روی مردم دنیا دوباره باید دید!

 

                                                                                                             

ما از این هستی ده روزه به تنگ آمده ایم        وای بر" خضر" که زندانی عمر ابد است!

                                                                                                            

 

 

 

ابوسعید ابی الخیر:

 

آنرا که حلال زادگی عادت وخوست      عیب همه مردمان به چشمش نیکوست

 

معیوب ، همه عیب کســان می نگرد      ازکوزه همان برون تراود که دراوست

 

 

" مولانا":

 

جز من اگرت عاشق شیداست بگو        ور میــل دلت به جانب ماست بگو

 

ور هیچ مرا در دل توجاست  بگو         گرهست بگونیست بگوراست بگو

 

 

باباافضل کاشانی:

 

برخیزکه عاشقان به شب راز کنند      گرد در و بام دوسـت پروازکنند

 

هرجا که دری بود به شب دربندند      الا دردوست را که شب باز کنند

 

بهار

بوی باران

    بوی سبزه

           بوی خاک

شاخه های شسته - باران خورده - پاک

آسمان آبی و ابر سپید

                    برگ های سبز بید

عطر نرگس   رقص باد

نغمه شوق پرستوهای شاد

خلوت گرم کبوترهای مست

                 نرم نرمک میرسد اینک بهار

   خوش به حال روزگار

 

 ای دریغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسیم

   ای دریغ از من اگر مستم نسازد آفتاب

     ای دریغ از ما اگر کامی نگیریم از بهار

گرنکوبی شیشه غم را به سنگ

                        هفت رنگش می شود هفتاد رنگ.

" فریدون مشیری( از کاست بوی باران شجریان)